W pierwszych dniach stanu wojennego (grudzień 1981) aktywnie uczestniczył w ewakuacji sprzętu, dokumentacji i wyposażenia siedziby HKL „Trawers” z lokalu przy ówczesnej ul. Żeromskiego (obecnie Plac Władysława Reymonta) w Złotoryi. Od lata 1982 roku brał udział w tajnych zbiórkach harcerskich, podczas których prowadzono wykłady z najnowszej historii Polski, omawiając wydarzenia pomijane lub fałszowane w oficjalnej propagandzie PRL.
Wielokrotnie angażował się w bezpośrednie akcje oporu: zrywanie obwieszczeń Wojskowej Rady Ocalenia Narodnego (WRON), zdzieranie plakatów propagandowych PZPR oraz udział w akcjach plakatowych. Był również zaangażowany w uruchomienie i obsługę mobilnej (samochodowej) radiostacji policyjnej, służącej do przechwytywania i podsłuchiwania częstotliwości Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Kulminacją jego działalności była manifestacja 31 sierpnia 1984 roku w Lubinie – zorganizowana przez opozycję z okazji czwartej rocznicy Porozumień Sierpniowych i drugiej rocznicy masakry górników w Lubinie („zbrodnia lubińska”). Podczas demonstracji Sylwester Dorabiała rzucił kamieniem w funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej. Tego samego dnia został zatrzymany, a 1 września 1984 roku tymczasowo aresztowany przez Prokuraturę Rejonową w Lubinie i osadzony w Zakładzie Karnym we Wrocławiu.
30 stycznia 1985 roku Sąd Rejonowy w Lubinie skazał go na 2 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata. Następnego dnia, 31 stycznia 1985 roku, opuścił areszt śledczy we Wrocławiu.
Za swoją postawę i działalność na rzecz niepodległości Polski Sylwester Gustaw Dorabiała został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności postanowieniem Prezydenta RP nr 325/2024. Odznaczenie wręczono mu w październiku 2024 roku podczas uroczystości we Wrocławiu.
Źródła:
Materiały archiwalne IPN, biogram na portalu Odznaczeni KWiS, publikacje Regionu Zagłębie Miedziowe NSZZ „Solidarność”.